Onlangs analyseerden wetenschappers gegevens van onderwaterligplaatsen in de Antarctische wateren en onthulden voor het eerst een nieuw migratiepatroon van Antarctisch krill. Uit de studie bleek dat het activiteitenbereik en de seizoensgebonden migratieroutes van deze kleine schaaldieren veranderen naarmate de zeetemperatuur stijgt. Deze ontdekking heeft veel aandacht getrokken binnen de wetenschappelijke gemeenschap en biedt een nieuwe biologische indicator voor het monitoren van de mondiale klimaatopwarming.
Antarctische krill is een hoeksteensoort in het Antarctische ecosysteem en dient als een cruciale voedselbron voor het zeeleven zoals walvissen, pinguïns en zeehonden. Veranderingen in hun verspreiding en populatieomvang hebben een directe invloed op de stabiliteit van de gehele poolvoedselketen. In het verleden wisten wetenschappers weinig over de migratiepatronen van krill, vooral tijdens de koude, met ijs-bedekte Antarctische winter, toen gegevens uit de eerste hand vrijwel niet beschikbaar waren.
Om deze kloof te dichten heeft het onderzoeksteam meerdere zeer-precieze onderwaterligplaatsen ingezet in de wateren rond het Antarctisch Schiereiland. Deze ligplaatsen kunnen continu en stabiel de onderwatertemperatuur, het zoutgehalte, de waterstroomsnelheid en biologische akoestische signalen registreren, waardoor voortdurende monitoring van de biologische activiteit in de waterkolom mogelijk wordt. Door de afmeergegevens van de afgelopen vijf jaar te analyseren, ontdekten onderzoekers onverwachts dat de activiteitsdiepte van Antarctisch krill en de timing van de migratie een duidelijke trend in de richting van 'vooruitgang' en 'opstijging' laten zien.
De afmeergegevens brachten ook een kwantitatieve associatie aan het licht tussen de migratie van krill en klimaatfactoren. Het onderwaterafmeersysteem dat China in de Amundsenzee heeft ingezet, toonde aan dat voor elke 0,1 graad stijging van de temperatuur van het zeeoppervlak het begin van de voorjaarsmigratie voor krill met 2,3 dagen wordt vervroegd, terwijl een toename van 10% in de terugtrekking van het zee-ijs resulteert in een extra 47 kilometer aan overwinteringsmigratieafstand. Deze gegevens zijn opgenomen in internationale klimaatmodellen, waardoor Antarctisch krill een belangrijke klimaatindicatorsoort is, na ijsberen en koraalriffen.
Belangrijker nog is dat de reactie van de Antarctische krillpopulatie op veranderingen in de watertemperatuur een zekere mate van regelmaat vertoont, wat mogelijk kan dienen als een ‘biologische barometer’ voor trends in de opwarming van de aarde. Door voortdurend veranderingen in hun migratiepatronen te monitoren, wordt gehoopt dat er meer dynamische gegevens aan klimaatmodellen kunnen worden geleverd, waardoor wetenschappers het tempo en de gevolgen van de toekomstige opwarming van de aarde nauwkeuriger kunnen voorspellen.
De onderzoeksresultaten zijn gepubliceerd in internationale tijdschriften en de relevante gegevens zullen beschikbaar worden gemaakt voor mondiale onderzoeksinstellingen, zodat ze deze kunnen raadplegen en delen. Deskundigen geven aan dat in de toekomst satellietteledetectie en geautomatiseerde onderwaterrobottechnologie zullen worden geïntegreerd om de monitoring van Antarctische mariene ecosystemen verder te verdiepen. Deze onderwaterboeien, die fungeren als 'mariene ecologische schildwachten', zullen real-time gegevens over de migratie van krill doorgeven, waardoor cruciale ondersteuning wordt geboden voor het voorspellen van de evolutie van het ecosysteem van de Zuidelijke Oceaan en de internationale gemeenschap wordt geholpen bij het ontwikkelen van nauwkeurigere strategieën voor klimaatadaptatie. Dit innovatieve onderzoek, dat biologische gedragsstudies combineert met mariene observatietechnologie, opent nieuwe paradigma's voor onderzoek naar polaire klimaatverandering.
